Wat doe je als je een innovatief product hebt, geen budget voor R&D en de grootste uitdagingen nog onopgelost zijn? Raoul Postel van Vertelknuffel gooit ze over de schutting, letterlijk. Door samen te werken met studenten van de Hogeschool Utrecht komen er oplossingen die hij zelf nooit had bedacht, opent hij deuren naar nieuwe markten en bouwt hij aan een product dat steeds verder groeit.
Vertelknuffel is een sociaal product dat kinderen en volwassenen met een beperking een veilige manier geeft om hun verhaal te vertellen. De knuffel is offline by design, werkt op abonnementsbasis en wordt geproduceerd in een sociale werkplaats. Vertelknuffel is opgericht door Raoul Postel en is in transitie naar een steward ownership-model, waarbij niet de winst maar de missie leidend is. De knuffels worden ingezet bij zorginstellingen in heel Nederland.
Raoul Postel bouwde de Vertelknuffel vanuit een concrete vraag van een basisschool: hoe geef je kinderen een veilige manier om hun verhaal kwijt te raken als praten te moeilijk is? Kinderen met autisme, een trauma thuis, of een andere drempel. Hij ging bouwen en zijn bedrijf is inmiddels een sociale organisatie met zo’n honderd knuffels in het veld, verspreid over zorginstellingen die werken met kinderen en volwassenen met een verstandelijke of visuele beperking, en mensen met dementie.
De kern van het product is een bewuste keuze: de knuffel is offline. Er gaat niets naar de cloud. Een kind kan zijn verhaal kwijt, dat blijft geheim, totdat het kind zelf besluit dat iemand het mag horen.
In 2021 won Vertelknuffel de Computable Awards (https://www.computable.nl/2021/11/02/dit-zijn-de-winnaars-van-de-computable-awards-2021/), samen met de Hogeschool Utrecht. Voor Raoul was dat het moment dat hij besefte dat er meer in zat. Daarna zette hij het bedrijf er omheen op. Maar budget voor research en development was er niet. “Ik deed het er allemaal bij, gewoon op mijn zolderkamer. Dan is samenwerken met studenten fantastisch.” Dat samenwerken loopt via Mathijs Smakman, onderzoeker aan de HU die zijn promotieonderzoek deels op sociale robotica en de knuffel heeft gericht. Via hem kwamen de eerste studentteams, en daarna steeds meer samenwerkingen. Ook bij Avans en de HAN lopen inmiddels projecten. Maar de HU is de vaste as gebleven.
Een groep van zes studenten, voornamelijk tweedejaarsstudenten, werkte aan een specifieke vraag van Vertelknuffel: hoe koppel je een offline knuffel aan een online omgeving, zonder de veiligheid op het spel te zetten? Er zat een grote securitycomponent aan. De knuffel is namelijk offline by design, maar ouders willen bijvoorbeeld een berichtje kunnen insturen voor hun kind. Hoe doe je dat? De studenten bouwden drie apps.
André Kok is docent bij Open ICT aan de Hogeschool Utrecht en begeleidt studentteams bij opdrachten voor echte opdrachtgevers. Voor André is de samenwerking met Vertelknuffel bijzonder om meerdere redenen. Raoul heeft zelf jarenlang voor de klas gestaan en begrijpt hoe onderwijs werkt, wat studenten nodig hebben, en wat een realistisch verwachtingsniveau is. “Dat wederzijdse vertrouwen is heel belangrijk. Raoul begrijpt hoe onderwijs werkt. En hij heeft een missie die studenten aanspreekt.” Het maatschappelijke aspect speelt ook een rol aan de kant van de hogeschool. André geeft aan dat duurzame ontwikkelingsdoelstellingen voor de HU geen bijzaak zijn. Een bedrijf als Vertelknuffel, dat primair gericht is op impact in plaats van winstmaximalisatie, past daar goed bij en maakt deze samenwerking juist zo passend.
Het meest concrete voorbeeld van wat studenten hebben bijgedragen, is het hartje. Binnenin elke knuffel zit een printplaat in de vorm van een hart. Dat is echt een unieke touch en door een student bedacht. Vertelknuffel had een printplaat nodig en de student stelde voor, misschien is het leuk om er een hartje van te maken. “Fantastisch, gaan we doen. Het hartje is inmiddels integraal onderdeel van onze productlijn. Ik had er zelf nooit aan gedacht.” Na het project bleef de student betrokken. Raoul gaf hem een kleine vergoeding en samen werkten ze nog maanden door aan de verdere ontwikkeling. De student is inmiddels afgestudeerd en werkt bij een bedrijf dat dit soort prototype-achtige producten maakt voor musea en voor kinderen.
Wat Raoul de afgelopen jaren heeft zien veranderen, is de snelheid en het niveau van wat studenten opleveren. “AI helpt in het uitvoeren. Wat vroeger een drempel was qua kennis en ervaring van studenten, dat overbrugt AI inmiddels. Maar je moet het wel uitdenken. De goede vragen stellen, dat gaat AI niet voor je doen. En dat zie ik bij studenten nu op hoog niveau.” Studenten kunnen nu binnen een paar maanden tot realistische prototypes komen. Wat vroeger bleef steken in een concept, wordt nu daadwerkelijk gebouwd. Als opdrachtgever krijg je daardoor veel meer waarde. Het werken met AI brengt ook risico’s mee. Studenten die te snel vertrouwen op wat een model genereert, zonder de onderliggende concepten te begrijpen.
Een ander voordeel van samenwerken via de hogeschool is voor Raoul het netwerk. “Zorginstellingen houden de deur dicht voor sales. Maar via onderzoeken met een onderwijspartner kom je wél binnen.” Via de HU kwamen studenten bijvoorbeeld terecht bij Koninklijke Visio, een grote opdrachtgever van de hogeschool die werkt met mensen met een visuele beperking. De studenten deden daar onderzoek, Vertelknuffel deed een pilot, en Visio werd klant, een organisatie die Raoul anders niet had gekend. Via de studenten ontstond ineens een weg naar binnen. Inmiddels is er zo ook een verbinding ontstaan met onderzoek naar de knuffel voor mensen met dementie. Elke verbinding is een nieuw netwerk of markt en soms een nieuwe klant. De hogeschool is daarin een neutrale partij die bedrijven aanbrengt waar ze als commerciële partij zelf nooit zouden komen. “Als ik zie wat Mathijs Smakman allemaal voor lijntjes heeft lopen, is dat gigantisch. Die knuffel komt op heel veel plekken terecht, zonder dat ik er zelf actief op hoef in te zetten.”
Samenwerken met studenten vraagt om een andere houding dan bij commerciële partners. Een groepje valt uiteen. Een project loopt vertraging op door herkansingen. Raoul heeft daar, naar eigen zeggen, geen last van. “Ik heb heel lang onderwijs gedaan zelf, dus ik begrijp hoe dat werkt. Je weet dat het er niet altijd uitkomt. Een half jaar later is er een nieuwe groep die erop door kan gaan.”
Die openheid is een voorwaarde voor een goede samenwerking. Ga er als opdrachtgever niet te veel van uit dat alles uitkomt. De verwachting is er, maar die is dan niet een honderd procent af product. En precies die vrijblijvendheid maakt het ook zo verrassend wat er wél lukt. En op een manier die je zelf nooit had bedacht.
Op dit moment lopen er drie studentprojecten bij de HU tegelijk. Eén groep ICT-studenten kijkt naar hardware en sensortechniek, wat kun je afleiden als je meet hoe iemand de knuffel vasthoudt, knijpt of aait? Een tweede groep bouwt aan de familie-app, zodat ouders of naaste familieleden van op afstand een berichtje in de knuffel kunnen achterlaten. Een derde groep, vanuit de minor Social Robotics, onderzoekt hoe de bediening moet veranderen voor mensen met een visuele beperking. De knuffel was oorspronkelijk gebouwd voor kleine kinderhandjes. Nu is er een nieuwe groep gebruikers, volwassenen met een visuele beperking, die alles op tast moeten doen. Dat vraagt om een fundamenteel ander ontwerp.
Parallel doet Raoul zelf onderzoek naar het lokaal inzetten van AI voor emotieherkenning: kan een klein AI-model op het apparaat zelf indiceren welke opnames aandacht verdienen, zonder internetverbinding, zonder cloud? De technologie is er bijna klaar voor.
“Gooi je uitdagendste ideeën over de schutting. Focus daarbij niet op de uitvoering, maar de vraag. Leg die voor aan studenten en laat ze meedenken. Want ze gaan je verrassen.”
Het gaat niet om studenten die iets kant en klaar voor je bouwen. Het gaat om studenten die helpen onderzoeken of een idee überhaupt potentie heeft. Is ons product geschikt voor mensen met dementie? Werkt deze sensor voor mensen die alles op tast doen? Dat soort vragen zijn perfect voor een studentproject. En er zijn zoveel opleidingen dat er voor bijna elk vraagstuk een passende match te vinden is. Het is bovendien goedkoper dan extern onderzoek en sneller dan een eigen team opbouwen. Vaak levert het ook iets op wat je zelf nooit had bedacht. Zoals een unieke printplaat in de vorm van een hartje.
Ben jij ook geïnteresseerd in samenwerken met studenten? Neem contact met ons op!
;){kind=logo}
